Cantigas galegas: un cancionero manuscrito del archivo de Víctor Said Armesto

EL CANCIONERO DE CANTIGAS GALEGAS DE VÍCTOR SAID ARMESTO

 

Se trata de un modesto cuadernillo formado por 15 hojas de 345x 230 mm. escritas por ambas caras. Contiene 199 cantigas gallegas populares en caligrafía clara y sin enmiendas, a tinta negra y plumilla de trazo fino. El papel de hilo, de buena calidad, ha preservado íntegro el conjunto, pese a haber estado plegado y carecer de cubiertas, motivo por el cual encontramos las primeras y últimas dos hojas con manchas. Finalmente dos remaches de metal en su lado izquierdo unen el conjunto de los folios.

Formaba parte de un conjunto de viejos papeles, con recortes de artículos sobre lírica e historia medieval, de fines del siglo XIX y princ. del XX, anotados en sus márgenes y subrayados con lápiz rojo y azul, restos , junto a un enmohecido quijote del XVIII, del archivo del malogrado investigador pontevedrés Víctor Said Armesto.

Desconocemos todo sobre la autoría –compilación y redacción- de este pequeño cancionero. Su escritura es limpia y uniforme, de una sola mano, pero su sistema ortográfico es vacilante, con variantes ortográficas y léxicas e incorrecciones gráficas que hemos respetado en la transcripción. Aunque proceda del archivo de Said Armesto, haría falta un cotejo con otros manuscritos del autor conservados en la Fundación Barrié de la Maza, para una atribución segura al insigne investigador.

En el anverso del folio 1 figura  “Cántigas galegas”y en margen derecho la anotación “Esta si que che vai boa”, indicando el visto bueno dado por el autor a esta transcripción y copia. En su margen superior derecho y en grandes caracteres a lápiz azul aparece “Nº 65”, con el que se numeraría nuestro documento dentro de una colección. En algunas cantigas aparece una pequeña cruz en rojo o azul, y en otras una línea vertical roja en su margen externo.

 

                                                                                             (Folio 1 anverso)

Cántigas galegas

                                                                                                       Esta si que che vai boa

(1)

Teño un cento de cántigas

metidas n’un agulleiro,

pra cantar o domingo

aló na cima d’o outeiro.

(2)

Eu quería cantar ben

a garganta non m’axuda,

eina d’ deixar quedar

nunha laranxa madura.

(3)

Chamácheme moreniña

eche d’o polvo d’a eira,

xa me verás o domingo

como a guinda n’a guindeira.

(4)

Moito miras pra min,

moito me choscas o ollo,

son unha moza solteira

non podo dar creto a un tolo.

(5)

Xa comin e xa bebin

xa botei viño n’o vaso,

xa tomei amores novos

e de ti non fago caso.

(6)

Zapateiro non o queres,

xastre non o’ encontrarás,

filla de unha mala raza

solteira te quedarás.

                                                                                          (Folio 1 vuelta)

(7)

Toda miña vida andei

aire vendendo n’un fol,

ahora que xa son vello

gaiteiro deitate o sol.

(8)

Ven cá torta d’un ollo

corta d’o entendimento,

como queres que eu te queira

se non me sale de dentro.

(9)

Ala vai, vela alá vay,

a raposa po lo prado,

ala vai, vela ala vai

c’o rabicho levantado.

(10)

Vivan as ventanas marelas,

vivan as marelas ventanas,

vivan os homes valentes,

morran as mulleres vanas.

(11)

A parroquia d’ Beiro

cérrase con unha cancela,

quen me dera ser galán

d’unha mociña que hai n’ela.

(12)

Por moito q’ o rio creza

ao ponte non a de chegar,

por mais amores que eu teña

a ti non te ei de olvidar.

(13)

Ainda que paso por aqui

non paso por te mirar,

e camiño pasaxeiro

non o podo remediar.

                                                                                                (Folio 2 Anverso)

(14)

Si eu che supera cantar

como che sei cantigas,

facia chorar as pedras

canto mais as raparigas.

(15)

Oiu chorar a unha vella

pregunteille porque choraba,

porque lle morrera o seu vello

que a gaitiña lle tocaba.

(16)

Chamácheme moreniña

blanquiña, vaite lavar!

disme que non teño amores

inda  chos podo emprestar.

(17)

Abaixate coto alto,

que non te podo subir,

o que altos amores toma

os mais baixos veu cair.

(18)

Eu ven vin estar o moucho,

d’ rodillas n’un penedo,

moucho, non mires d’ lado

que eu non che teño medo.

(19)

Eu vin estar o moucho

A comer un cacho d’uvas,

vaite d’ ahi moucho negro

que comes as mais maduras.

(20)

Non te olvido, non te olvido,

non te olvido so si morro,

o rio cando vai cheio

leva penedos e todo.

                                                                                               (Folio 2 vuelta)

(21)

A tua porta senteime

a comer unha laranxa,

eu o medio encontreille

un ramiño d’esperanza.

(22)

Eu te quixera levar

como levo o pantalón,

n’esta terra non quedarás

prenda d’o meu curazón.

(23)

Sácate de esa ventana

cara d’ fregar as olas,

tanto se me dá por ti

como gato por cirolas.

(24)

Calate, vaite calanda

cara de leite trallada,

que andas fuxindo d’os ratos

polas ripas d’o tellado.

(25)

A oliveira de o adro

e quen ch’o pode contar,

donde se xuntan as mozas

pra de quen pasa malmurar.

(26)

A oliveira d’o adro

se se queixa ten razón,

por que lle quixeron cortar

a rais d’o corazón.

(27)

Arrimeime a oliveira

a coller unha bragasta,

pra comprender os homes

unha palabra me basta.

                                                                                                (Folio 3. Anverso)

(28)

Anque son d’ ló de riba,

detrás d’o toxo molar,

temen sei bebelo o viño

comos d’a veira d’o mar.

(29)

Dices que viches, que viches,

Digo que non viches nada,

si foras a Vilagarcía

habías d’vir pasmada.

(30)

A vida d’os vagamundos

e unha vida real,

de mozos polas tabernas,

de velhos n’o hospital.

(31)

Carballeira de san Roque,

quen na ha de pasear

as mociñas d’esta terra

d’ noite po-lo luar.

(32)

Rapaciña douch’os ollos

tamén che me dou os meus

vainos lavar o regueiro

ond’a a truita lava os seus.

(33)

Miña nai por m’ casar,

Prometeume bois e vacas,

ahora de casadiña

dame unha cunca de papas.

                                                                                              (Folio 3. vuelta)

(34)

Non digas que vay dereito,

o clavo que torto entrou,

non digas que é carpinteiro

quen nunca taboa labrou.

(35)

As pedras d’ o teu portal

E temén as d’o teu muro,

elas che poden decir,

as veces que te eu procuro.

(36)

Dices que eu non canto ben,

pra min canto bastante,

se algún non me quer oir

bota burro pra diantre.

(37)

Ferreiro de Milleirós,

vait’ traballar a Hermida,

se che rompeu a cabeza

vaste con ela rompida.

(38)

A rais d’o toxo verde

e moi dura d’arrincar,

os amores xa de tempo

mal se poden olvidar.

(39)

Ai tens o meu corazón,

se o queres matar, ben podes;

pero como estás ti dentro,

temén, si ti o matas, morres.

(40)

Esta noite hai serao

E non podo ir a el

coitadiño meu hirmao

quenche a de beillar con el.

                                                                                             (Folio 4a)

(41)

Si queres cantar delgado,

mociña d’o triste loito,

si queres cantar delgado

non abras a boca moito.

(42)

Traes a sombreiro d’ lado

pensando que eres alguén,

inda lle podes pagar

a quen n’o eido te ten.

(43)

Herba d’o trébo meniña,

herba d’o trebo rapaza;

herba d’o trebo meniña,

herba d’o trebo che naza.

(44)

Seiche cantar e beillar

sei facer o que eu quixer,

sonch’ fillo d’unha pobre

todo me fai menester.

(45)

Dallo corte, dallo corte,

meniña a o teu cantar,

dallo corte, dallo corte

que ben llo sabías dar.

(46)

O meu home ven das Yndias

regaloum’  unha navalla,

cun letreiro que decía:

Se queres comer traballa.

(47)

Dices que chove, que chove,

Se chove, deixa chover,

eu ben sei o abrigueiro

onde m’ei d’ acoller.

                                                                                  (Folio 4r)

(48)

Malmuray , malmuradoras,

malmuray  sempre de min,

que eu nunca fun malmurado

se non de xente ruin.

(49)

Cantar, cantar paxariños,

que eu temén moito cantei,

vos ainda comenzades,

eu d’ cantar xa acabei.

(50)

Malmurai, malmuradoras,

malmurai d’ min e doutro,

no inferno tendes cama

pra descansar un pouco.

(51)

Anque estou aquí cantando,

quen m’ oye xa me entende,

pra comprar a quen me compra

e vender a quen me vende.

(52)

Casadiño, casa quere,

o solteiro non ll’a dan,

o que ha de ser casadiño

ha de facer po-lo pan.

(53)

Por aquela cruz bendita

que hay [está] n’a aquel campanario,

dime d’ si, ou de non,

non me traias engañado.

(54)

Manuel, Manueliño,

Manuel, cara de rosa,

leva os bois a beber

a fonte d’ a Ramallosa.

                                                                                       (Folio 5a)

(55)

Non chas quero, non chas quero,

castañas d’o teu magosto,

unhas saben o ardido

outras cheiran o chamosco.

(56)

Eu querer, queroche ben,

e amareite como sempre,

pero casarme contigo

non o quer a nosa xente.

(57)

O demo cando rabea,

pon os cornos [ollos] d’o rebés,

rabea, demo, rabea,

rabea que demo es.

(58)

A miña muller Farrruca

eche muy complementeira

con o rabo de unha sardiña

come unha bola enteira.

(59)

A muller de Roque Troque

no ten menda n’a camisa,

Roque Troque está mirando

e non se detén con a risa.

(60)

O loureiro e pan verde

que racha a’o correr,

falo contigo mociña

eche comer por non morrer.

(61)

O loureiro bate, bate

eu veu’o viu bater

coa folla no tellado

cando quer amanecer.

                                                                                        (Folio 5r)

(62)

O que non canta, nin beilla,

que vai facer o serán,

vai dir catro mentiras

pra ir contar mañán.

(63)

A subila e’a baixala

a costiña de Canedo,

a subila e a baixala

perdíu a cinta d’o pelo.

(64)

Pasei a ponte de Ourens

paseina d’ madrugada,

encontrei un anillo d’ouro

e unha cinta colorada.

(65)

Fun o moiño d’abaixo

e vin [volvin] polo de arriba,

o d’abaixo ten ferrollo

e o de arriba tarabilla.

(66)

Dicen que non hay no mundo,

dicen que non hay na terra

dicen que non hay no mundo,

galán pra ti doncella.

(67)

A castaña no ourizo

eu ben sei o que ela fai,

ela de verde galease

e de madura cai.

(68)

A castaña no ourizo,

deulle o vento e regañou

caiu d’o castaño abaixo

mira que tombo levou.

                                                                                  (Folio 6a)

(69)

As tellas do teu tellado,

botan auga sin chover,

temen choran os meus ollos

cando non te poden ver.

(70)

O gaiteiriño sin gaita,

non ten donaire nin sal,

fai coma muller sin roca

que maldita cousa val.

(71)

Prende salgueiriño, prende,

prende d’ pola na lama,

temen os meus ollos prenderon

no corazón de unha dama.

(72)

Non digas que o rio foche

se as pernas non te lavache,

non digas que misa oíche

se sola na egresia entrache.

(73)

Rapaces de Mourente,

mulleres d’ Marcón,

atracar a Carracedo

que roubou a san Simón.

(74)

Rapaciñas, rapaciñas

como quedades solteiras,

quedades tan amañadas

como xastre sin tiseiras.

(75)

Home casado, vadío,

que vas facer a’o serán

vai pra baixo d’o palleiro

facer o que fai o can.

                                                                                 (Folio 6r)

(76)

Eiche de tocar as cunchas,

miña carrapucheiriña,

eiche de tocar as cunchas

a tua cabeceiriña.

(77)

Algun día foches miña,

ahora véñote a ver,

que che quero preguntar

se queres volver a ser.

(78)

Desafío, desafío,

desafío de navalla

se queres desafío

vai’o buscar a Chantada.

(79)

Veño de Rivadeneira

de quitar un parecer,

abogado de Quintela

dime com’ei de facer.

(80)

O mar pide a Dios auga

os peixes piden fondura,

os homes piden diñeiro,

as mulleres hermosura.

(81)

Teño un amor que me mata,

outro que me da diñeiro,

outro que me desengaña

¿cal será o mais verdadeiro?

(82)

Eicho d’o dar que o teño,

que o teño ben gardado,

eicho d’o dar que o teño

un carabel encarnado.

                                                                               (Folio 7 a)

(83)

Unha rosa non a queiras,

unha rosa non e nada;

iremos po-las roseiras

collerás unha manada.

(84)

No cruceiro da Cruña,

roubaron un cobertor,

os ladrós iban decindo

ojala fora mellor.

(85)

Miña nai, miña naiciña

que rica nai teño eu,

que vendeu o seu xustillo

pra m’ comprar o meu.

(86)

Miña nai deume unha tunda

co aro d’unha peneira

teña vergonza, miña nay

que ven a xente d’a feira.

(87)

Sabe Dios d’ hoxe an un ano

donde estará o meu corpo,

ou aquí, ou noutro lado

ou na sepultura morto.

(88)

Botei un limón a rodos,

na tua porta parou,

cando o limón ten amores

que fará quen o botou.

(89)

Non me mande miña nai,

a fonte que tardo moito,

unha fala requer outra

falas d’amor prenden moito.

                                                                                   (Folio 7 v)

(90)

Os mociños que hay ahora,

e mais os que ahora veñen,

todos andan enoxados

porque as barbas non lle veñen.

(91)

Os mociños que hay ahora,

todos andan d’ corbata,

que llas den un cortador

d’o pellexo d’unha vaca.

(92)

Namoreime de ti nena

o ver que cantabas ven,

ahora morro de fame

teu cantar non m’ mantén.

(93)

A mazan que ti me deches,

non a comin nin a dei,

levoa na faltiqueira

por che non perder a lei.

(94)

Nunca vin carballo torto,

ter a rama ben direita,

nunca vin home casado

traer a barba ben feita.

(95)

Debaixo d’aquela viña,

non chove nin hai orballo,

mociña, si has de ser miña

non m’ deas mais traballo.

(96)

Eu caseime por un ano,

por ver a vida que era,

o ano vai acabado

solteiriña quen me dera.

                                                                                         (Folio 8 a)

(97)

Señor san Cosme d’o monte

este ano a la non vou,

tiña o diñeiriño xunto

non sei quen m’o levou.

(98)

Traes o sombreiro gacho

inda ahora reparei,

se reparara antes

non amaba a quen amei.

(99)

Hasta a folliña d’o millo

sabe tamen picardía,

garda o orballo d’a noite

pra beber po-lo día.

(100)

Fóchete gabar, gabacha,

de que te foche a gabar,

que tiñas unha saya nova

de tascos a corar.

(101)

Fun a Portugal buscar

buscar a rais d’o toxo,

lla darei o meu amor

pra que lle pase o enoxo.

(102)

A tocar as castañetas,

a tocar as carrañolas,

a tocar as castañetas

non che caen as cirolas.

(103)

Debaixo d’a oliveira

ali e o namorar,

ten a folla miudiña

ali non vate o luar.

                                                                          (Folio 8 r)

(104)

Miña nai por me casar

prometeume unha pichela

ahora por non m’a dar

come o porco n’ela.

(105)

Miña nai non me case

con home que enviudou

que non quero criar pitos

que outra galiña deixou.

(106)

O pouco que Dios m’ dou

cabe nunha man cerrada,

o pouco, con Dios e muito,

o moito, sin Dios, e nada.

(107)

Dices que non teño rendas

pra mantelo o estado,

d’a banda d’alá d’o rio

teño un salgueiro plantado.

(108)

Se ti foras o meu millo

eu te regaba no vran,

si ti foras miña dama

eu sería teu galán.

(109)

Debaixo d’o lavadouro

donde María lavaba,

había unha sementiña

que Manuel apañaba.

(110)

Non póñalo pe no meu,

nin a man na miña saya,

que anque son moza solteira

espero d’ ser casada.

                                                                                (Folio 9 a)

(111)

Costureiriña bonita

que o palacio vas coser,

na cima d’as escaleiras

xa che dan que facer.

(112)

Pasei po-la tua porta

e mais po-lo teu tabuleiro,

unha fala mon ma deche,

teñas salú e diñeiro.

(113)

A flor d’a xesta e amarela

d’ lonxe parece ben,

comigo pasas o tempo

e a outra quereslle ben.

(114)

Plantei a sarxa n’o rio

o prixel na outra banda,

eu ben falaba contigo,

o corazón non m’o manda.

(115)

Deixame ir que levo presa,

vou coa auga d’ regar

eche mañán día santo

falaremos de vagar.

(116)

Chamácheme pouca roupa,

se tes moita ten proveito

menos teño que quitar a noite

cando na cama me deito

(117)

Miña nai por me casar,

prometeume tres ovellas,

unha cega e outra penca

e outra mona sin orellas.

                                                                                        (Folio 9 v)

(118)

No día que eu me case,

Dios queira que non apareza,

nin cura, nin sancristán,

nin as chaves d’a Ygresia.

(119)

Algún día algo, algo,

ahora meu queridiño

xa te non queren as mozas

porque vas acabadiño.

(120)

Debaixo d’a sepultura

podrece o ben que eu amei;

e nela d’auga bendita

nin pingueira eu botei.

(121)

O páxaro cando chove

mete o rabo n’a silveira,

asi fan as boas mozas

cando non hay quen as queira.

(122)

O moiño, ceina, ceina,

a auga faino ceinar,

as fillas d’o muiñeiro

rabian por se casar.

(123)

O moiño d’ meu pai

eu ben o sei entender,

cando está alto, baixalo,

canto está baixo, erguelo.

(124)

A tocar a pandereta

ganei unha saya nova,

e mais o reveretiño

pra lle botar a roda.

                                                                                  (Folio 10 a)

(125)

Fun a san Cibrán de lonxe

e vin po-lo d’ pretiño,

fun descalzo a pan e auga

vin calzado a pan e viño.

(126)

A miña muller morreu,

enterreina no palleiro,

deixeille un braciño fora

pra lle tocar o pandeiro.

(127)

As herbas d’o prado secan

logo volven a enverdecer,

asi fan amores vellos

cando se volven a ver.

(128)

A rula anda rulando,

que lle roubaron o niño

pra que o fixeche, rula,

tan pretiño d’o camiño.

(129)

Canta rula, canta rula,

alá se queixa n’aquel souto

coitadiño d’o que espera,

po-lo que está na man d’outro.

(130)

O meu refaixiño novo,

lévamo o rodo acabado,

as malas lenguas d’o mundo

xa lle ten outro botado.

(131)

Ay que piñeiro tan alto,

ay que piñas tan maduras,

ay que mociña tan guapa

quen te me dera ter nas uñas.

                                                                                       (Folio 10 v)

(132)

Décheme unha pera parda,

unha mazán xuaneira,

déchema p’o la ventana

Dios ch’o pague churasqueira.

(133)

Sei tocar, sei beillar,

todo se me da n’a man,

temen sei sachar n’o millo

e sacarlle a millán.

(134)

Vou cantar unha cantiga,

despois d’esta irá outra,

sabe Dios d’oxe dun ano

quen aqui cantará outra.

(135)

Ahora xa non s’estila

pedila filla a seu pai,

senon entrar a decir

meu sogro ¿cómo che vay?

(136)

As miñas mans son de plata

einas de mandar dourar,

saben tocar o pandeiro

temen saben traballar.

(137)

A miña muller e vella

d’ vella caenlle o coiro,

eille de facer un pandeiro

pra correr o entroido.

(138)

Nostra señora d’o Darbo

ela e madriña de seis,

eu temen son afillado

d’ san Salvador de Teis.

                                                                                                     (Folio 11 a)

(139)

Fun o Ribeiro por viño

e emborrachoume unha nena,

non quero mais d’o Ribeiro

que inda me doi a cabeza.

(140)

Eille de tirar un tiro

as palomas de teu pai,

eille de tirar un tiro

e non chas ei de matar.

(141)

Algún día era eu

o que o teu xardín gardaba,

ahora xa somos moitos

d’ese mar a quitar auga.

(142)

Unha mazán bermellina,

picada d’un reiseñor;

que a picou que a roya

xa que lle levou o millor.

(143)

Auque de min digan, digan,

anque de min digan ben,

anque de min digan, digan,

non diga eu d’ ninguén.

(144)

Na miña vida eu viu outra

aló na banda d’o mar,

unha cadela con pitos

unha galiña a ladrar.

(145)

Dícesme que te queima o sol

eu digo que te fai hermosa,

mazanciña moi sombriza

nunca foi a  mais sabrosa.

                                                                                           (Folio 11 v)

(146)

Este pandeiro que toca

e d’ pelica d’ovella,

que morrera de morriña

que de morriña morrera.

(147)

Pontevedra e boa vila

da d’ beber a quen pasa,

ten a fonte na ferrería

e san Bartolomeu na plaza

(148)

Vivan os canteiros madres

d’a vila de Pontevedra,

que fixeron vir a agua

d’ Vigo a Redondela

(149)

Este pandeiro que toca,

non e meu que e de María,

que m’o prestou onte a noite

pra ir oxe a romería.

(150)

Olvidácheme por pobre,

eu por rica te deixei,

vale mais pobre con hhonra

que rico d’ mala lei.

(151)

Señor san Amaro, mozas,

e a quince de xaneiro,

as que queiran ir alá

que arreglen o pandeiro.

(152)

Ariba pandeiro roto,

abaixo manta mollada,

que onde están os homes

as mulleres non valen nada.

                                                                                  (Folio 12 a)

(153)

Ariba coxo que e noite,

busca pousada con día,

os coxos n’a miña terra

buscana o medio día.

(154)

O abade d’ Louredo,

non ten capa nin capelo,

viva o de Cabeiro

que a ten de terciopelo.

(155)

Nostra señora d’o Castro

ten o tellado d’ vidro,

que llo deu un mariñeiro

que se viu n’o mar perdido.

(156)

Non se me dá por morrer,

que eu pra morrer nacin,

dáseme que ei de pasar

camiños que nunca vin.

(157)

Casadiña d’ tres días

dime que vida e a tua,

se o superan as solteiras

non se casaba ningunha.

(158)

Non me caso con Ferreiro,

que e malo de lavar

cásome con un mariñeiro

que anda nas ondas d’o mar.

                                                                                 (Folio 12 v)

(159)

Si o mar foras pescar,

nunca a fortuna te deixe,

canto mais peixe mais burro

canto mais burro mais peixe.

(160)

Vente vin, vente mirei,

ramalliño ‘d’azafrán,

vente vin, vente mirei

e non che puden dar a man.

(161)

As esfolladoras d’ noite

non dan proveito a ninguén,

mandei a muller a elas

e esfolláronma tamén.

(162)

Ese que anda a beillar,

ten as cirolas rachadas,

vaite d’ahí galopín

vaille dar unhas puntadas.

(163)

De Portugal me mandaron

un pano de lan novo,

en cada punta seu ramo

no medio un ¡ay! que morro.

(164)

Os de Pontevedra son

canteiros muy refinados,

nunca lles falta diñeiro

nin mozas de quince años.

                                                                                (Folio 13 a)

(165)

Si ti viras o que eu vin,

n’a feira de Lalín,

un gato nunha ventana

tocando un violín.

(166)

Moza que estás n’o camino

bota castañas abaixo,

xa que non teño mandil

levareichas n’o refaixo.

(167)

Moza que vendes as peras,

cantas che mandaron dar,

pra ti meu queridiño

non mas mandaron contar.

(168)

Manuel, Manueliño,

Manuel d’a Rua alta,

moito che queren as mozas

porque lle tocas a flauta.

(169)

A pulga e mais o piollo

andan n’o campo a labrar,

a chincha e o carrapata

andan detrás a gradar.

(170)

Polainas, miñas polainas

non me vou d’aquí sin elas,

que me preguntan as mozas

to-da-las noites por elas.

                                                                                                      (Folio 13 v)

(171)

Toda miña vida anduven

buscando unha moza rica,

e ahora deume Dios

unha María Benita.

(172)

Arriba meu pau d’a tuna

arriba meu pau tunante,

arriba meu pau d’a tuna

arriba con Dios adiante.

(173)

Manuela, Manuela,

as ovellas n’a revolta,

vamos eu e ti Manuela

vamoslle a quebrar a volta.

(174)

A Oliveira d’o adro,

deulle o vento e non caiu,

asi fizo a boa moza

que d’un valente se riu.

(175)

Miña prima Laureana,

non hay muller como ela,

os güesos dallos o home

e a carne comea ela.

(176)

Teño unha silva n’a horta

que me pica e que me prende,

teño unha mala veciña

que sin diñeiro me vende.

                                                                                              (Folio 14 a)

(177)

Como beilla, como beilla,

o das ciroliñas blancas,

como beilla, como beilla

como sacude as tamancas.

(178)

Si non fora por Marica,

A que anda a beillar,

Ssi non fora por Marica

Eu deixaba d’ tocar.

(179)

Miña cuñadiña nova,

Meu hirmao eche pequeno,

Si queres que veña logo

Mandalle o almorzó cedo.

(180)

Miña nai o pote ferve

a da verdura non ven, (a d’a verdura…)

no porteliño d’a horta

algún galán cha detén.

(181)

A oliveira ben plantada,

sempre parece oliveira,

a mociña ben casada

sempre parece solteira.

(182)

O abade de Arcade

non ten camisa ninhua,

e o de Figueirido

pra un cento faltalle unha.

                                                                                       (Folio 14 v)

(183)

Si queres que o carro cante

mollalle o lixo n’o rio,

despois d’o eixo mollado

canta coma un asubío.

(184)

Señor cura, señor cura,

a doutrina non’a sei,

pídame unhas cantiguiñas

que eu llas repinicarei.

(185)

Felices os que se deitan,

sin ansias en que pensar,

erguense, porque despertan

e saben que han d’almorzar.

(186)

Antes que a falar te poñas,

pensa no que has d’ decir,

que moitos d’ non pensalo

chegáronse a arrepentir.

(187)

Dices que non tes crus,

pra rezalo rosario,

cásate miña mociña

e terás crus e calvario.

(188)

Tres cousas pedin a Dios

ningunha me quixo dar,

hermosura, bo cabelo

e gracia pra cantar.

                                                                                  (Folio 15 a)

(189)

As estrelas miudiñas,

son quen dan a claridad,

anque teñas amor firme

non lle contes a verdad.

(190)

Costureira melindrosa

dis que non comes o tociño,

e comías o porco enteiro

desde o rabo hasta o fociño.

(191)

A rais d’o carrasco

metéchema nos ollos

o dia que me olvidache

tomei amores novos.

(192)

Santo Cristo de Fisterre,

santo d’a barba dourada,

axudame a remontar

o baixo de Touriñana.

(193)

Favores que me fixeche,

na cara mos vas botando,

favores non dan amores

libre quedo en chos pagando.

(194)

O carballo d’o Galleiro,

Ten a folla revirada,

Que lla rivirou o vento

nunha mañán d’ xiada.

                                                                              (Folio 15 v)

(195)

María d’a Vendanova,

quería ser miña dama,

xa lle tomei a medida

e non me cabe n’a cama.

(196)

Tira puntos, saca puntos,

tira puntos no torreiro,

tira puntos saca puntos

e mira pro compañeiro.

(197)

A perdís anda no monte,

o perdigón no balado,

a perdís anda dicindo

ven cá meu namorado.

(198)

Anque vou a Peligrina

non vou po-los soldados,

vou por ver Nostra Señora

a dos pendentes dourados.

(199)

O cantar d’o galeguiño

e cantar que nunca acaba,

empeza con o lai-la-li-la

e acaba con lai-la-la-la.

FIN